| |
Beste lezer,
De 430 miljoen mensen met een handicap in ontwikkelingslanden horen tot de armste in de wereld. Zij hebben vaak geen toegang tot onderwijs, werk, gezondheidszorg en informatie.
Zij zijn afhankelijk van ontwikkelingshulp. Maar die komt in de praktijk niet of heel weinig bij mensen met een handicap terecht; ook hulp uit Nederland niet.
Mensen met een handicap in ontwikkelingslanden krijgen dus onvoldoende hulp en kunnen niet op dezelfde manier van de mensenrechten genieten als u en ik. Daarom besloten de Verenigde Naties een Verdrag over de rechten van mensen met een handicap op te stellen.
Nederland heeft dit Verdrag ondertekend en zich daarmee verplicht om te handelen in de geest van het Verdrag. Dit wil zeggen dat Nederland verplicht is ervoor te zorgen dat ontwikkelingshulp ook ten goede komt aan mensen met een handicap.
Op dit moment doet Nederland hier nauwelijks iets aan. Minister Koenders van Ontwikkelingssamenwerking zegt dat ontwikkelingslanden mensen met een handicap eerst zelf hoog op de agenda moeten zetten; dan wil Nederland hen ondersteunen hierin. Maar arme landen hebben vaak zo veel te doen en zo weinig middelen dat juist nu ondersteuning nodig is.
Verder zegt de Minister dat Nederlandse ontwikkelingsorganisaties mensen met een handicap moeten opnemen in hun beleid (ook wel ‘mainstreamen’ genoemd). Maar de minister voelt zich op dit moment niet geroepen om de organisaties aan te spreken op deze verplichting. Van al het geld dat bijvoorbeeld gestuurd is naar de landen die getroffen zijn door de Tsunami, is bijna niets bij mensen met een handicap terecht gekomen. En dat terwijl zij het juist extra moeilijk hebben.
Wij vragen u op te komen voor mensen met een handicap in ontwikkelingslanden. Schrijf een brief aan de Ministers en eis rechtvaardigheid!
Op de cd-rom vindt u alle informatie die u nodig heeft om uit de grond van uw hart duidelijk te maken dat het anders moet.
Deze oproep en de cd-rom komen van de DCDD, de Dutch Coalition on Disability en Development. Dit is een organisatie die de Nederlandse politiek en Nederlandseontwikkelingsorganisaties wijst op hun verantwoordelijkheid, namelijk op een effectieve manier aandacht besteden aan mensen en kinderen met een handicap in hun projecten.
|
 |
